"Przybieżeli do Betlejem" Przybieżeli do Betlejem pasterze,
Grając skocznie Dzieciąteczku na lirze.
Chwała na wysokości, chwała na wysokości,
A pokój na ziemi.
Oddawali swe ukłony w pokorze
Tobie z serca ochotnego, o Boże!
Chwała na wysokości, chwała na wysokości,
A pokój na ziemi.
Anioł Pański sam ogłosił te dziwy,
Których oni nie słyszeli, jak żywi.
Chwała na wysokości, chwała na wysokości,
A pokój na ziemi.
Dziwili się na powietrzu muzyce
I myśleli co to będzie za Dziecię
Chwała na wysokości, chwała na wysokości,
A pokój na ziemi.
Któremu się wół i osioł kłaniają,
Trzej królowie podarunki oddają
Chwała na wysokości, chwała na wysokości,
A pokój na ziemi.
I Anieli gromadami pilnują,
Panna czysta i z Józefem piastują.
Chwała na wysokości, chwała na wysokości,
A pokój na ziemi.
|
"Bóg się rodzi" 1. Bóg się rodzi, moc truchleje,
Pan niebiosów obnażony!
Ogień krzepnie, blask ciemnieje,
ma granice Nieskończony!
Wzgardzony, okryty chwałą,
śmiertelny, Król nad wiekami!
A Słowo Ciałem się stało
i mieszkało między nami.
2. W nędznej szopie urodzony,
żłób Mu za kolebkę dano;
cóż jest, czym był otoczony?
Bydło, pasterze i siano.
Ubodzy, was to spotkało
witać Go przed bogaczami
A Słowo Ciałem się stało
i mieszkało między nami.
3. Potem i króle widziani
cisną się między prostotą,
niosąc dary Panu w dani:
mirę, kadzidło i złoto.
Bóstwo to razem zmieszało
z wieśniaczymi ofiarami.
A Słowo Ciałem się stało
i mieszkało między nami.
4. Podnieś rękę, Boże Dziecię,
błogosław ojczyznę miłą,
w dobrych radach, w dobrym bycie
wspieraj jej siłę swą siłą,
dom nasz i majętność całą
i wszystkie wioski z miastami!
A Słowo Ciałem się stało
i mieszkało między nami.
|
|
"Cicha noc" 1. Cicha noc, święta noc!
Pokój niesie ludziom wszem,
a u żłóbka Matka Święta
czuwa sama uśmiechnięta
nad Dzieciątka snem. (2 x )
2. Cicha noc, święta noc!
Pastuszkowie od swych trzód
biegną wielce zadziwieni
za anielskich głosem pieni,
gdzie się spełnił cud. (2 x )
3. Cicha noc, święta noc!
Narodzony Boży Syn!
Pan wielkiego majestatu
niesie dziś całemu światu
odpuszczenie win. (2 x )
|
"Jezus malusieńki" Jezus malusieńki leży nagusieńki,
Płacze z zimna, nie dała Mu matula sukienki,
Bo uboga była, rąbek z głowy zdjęła,
W który Dziecię uwinąwszy, siankiem je okryła.
Nie ma kolebeczki ani poduszeczki,
W żłobie Mu położyła siana pod główeczki.
Dziecina kwili, Matusieńka lili,
W nóżki zimno, żłobek twardy, stajenka się chyli.
Pokłon oddawajmy, Bogiem Je wyznajmy.
To Dzieciątko ubożuchne ludziom ogłaszajmy,
Niech je wszyscy znają, serdecznie kochają,
Za tak wielkie poniżenie chwałę Mu oddają.
|
|
